Jaskinia Trzebniowska

Położenie: Trzebniów, gmina Niegowa.

Długość jaskini: 70 m.

Wysokość otworów: ok. 410 m npm.

Ekspozycja otworu: NE

Jaskinia o rozwinięciu po­ziomym, jedynym utrudnieniem jest Ciasne przej­ście do bocznych partii. Jaskinia znajduje się w północnym zboczu skalistego wzgórza "Na Bukowym", na zachód od wsi Trzebniów. Z południowego krańca wsi idziemy drogą polną ku zachodowi, obok zbio­rnika wodnego. Po ok. 600 m droga wyprowadza na zbocze wzgórza. Duży otwór jaskini, całkowicie zasłonięty hałdą, położony jest wśród skałek w 2/3 wysokości wzgórza. Przed otworem znajduje się rozległy taras okolony nasypami, będącymi pozo­stałością z okresu eksploatacji kalcytu. Do wewnątrz prowadzi szeroki otwór. Bezpośrednio za nim znajduje się rozległa komora. Namulisko zostało tutaj usunięte, w związku z czym powstało kilkumetrowe obniżenie w środkowej części komory. W ścianach widoczne są grube żyły krystalicznego kalcytu, częściowo wy­eksploatowane. Na końcu sala przechodzi w długi, wąski korytarz. Znajdowały się w nim formy naciekowe - stalagmity, stalaktyty, polewy. Jego koniec zamykają polewy i pola ryżowe. W początkowej części tego korytarza, na poziomie dna, prowadzi w lewo ciasne przejście do odgałęzienia. Tworzy je rozległa komora oraz komin powstały na szczeli­nie. Strop komory bocznej pokrywają liczne, choć częściowo zniszczone stalaktyty. Namulisko jaskini zostało w części przyotworo­wej - jak wspomniano - usunięte, w głębi jest ono gliniaste. W bocznej komorze w wielu miejs­cach przekopywane.

Do utworzenia tego działu posłużono się książką:

"Jaskinie Wyżyny Krakowsko-Wieluńskiej" Szelerewicz Mariusz, Górny Andrzej - Wydawnictwo PTTK "Kraj", Warszawa-Kraków 1983