O zamku

Na zalesionym wzgórzu (373 m n.p.m.) znajdują się ruiny, a raczej szczątki zamku "Ostrężnik". Prowadzą do niego czarne znaki dojściowego Szla­ku Ostrężnickiego (0,5 km). Na podstawie analizy architektury zachowanych resztek, przeprowadzonej w 1959-60 przez Włodzimierza Błaszczyka, ma­teriału budowlanego (kamień łamany) itp., można przyjąć, że zamek powstał w 2poł. XIV wieku, być może na miejscu wcześniejszego. Legendy wiążą go z rozbójnikami; niektórzy przypuszczają, że stanowił więzienie dla przestępców. Zdaje się jednak, że jak na więzienie zamek był za obszerny. Skła­dał się z zamku dolnego i górnego, oddzielonych od siebie głęboką fosą. Zamek górny mieścił się na wysokiej, urwistej od strony pn. skale i zaj­mował obszar o pow. ok.. 1500 m2. Długość murów obwodowych wynosiła 144 m. Otaczały one pomieszczenia mieszkalne o układzie amfiladowym. W płd. części wznosiła się, wystająca na zewnątrz murów, obszerna, czworokątna wieża, pod którą znajdowały się zasypane obecnie podziemia. Od strony płd. stok opada do głębokiej fosy. Poza nią znajdował się zamek dolny o pow. ok. 7200 m2.

Do utworzenia tego artykułu posłużono się książką:

"Orle gniazda i krajobrazy jurajskie" Zinkow Julian

wyd. Sport i turystyka 1983r.

Legenda

W zamkowym wzgórzu, po jego północnej stronie, znajdu­je się wylot Jaskini Ostrężnickiej. Tkwiący pośrodku po­tężny słup skalny dzieli ją na dwa równoległe korytarze. Legenda mówi, że jeden z nich był niegdyś zamknięty potężnymi żelaznymi drzwiami, które dziś znajdują się w kościele w Potoku Złotym. Po­dobno kryły się za nimi nieprze­brane skarby, strzeżone przez złe moce. Pewnego dnia młody czło­wiek dobrał się do skarbów, ale kiedy chciał je wynieść z groty, drzwi samoczynnie zatrzasnęły się, obcinając mu piętę. Podobno od niego wywodzi się znany w okolicy ród Piętaków.

Do utworzenia tego artykułu posłużono się książką:

"Szlakami Krainy Orlich Gniazd" Przewodnik Turystyczny - Ryszard Jakubowski

wyd. Sport i Turystyka MUZA SA 2006